U Pričama i običajima iz Ibarskog kraja, kao i u prethodno objavljenim knjigama (Nastići – Ibarska Slatina, Govor brojeva, Drvo života i Pisma ćerki sa povodom), Miroslav Nastić se iskazao kao pisac sa naglašenim folklornim i regionalnim interesovanjima. Kod njega je posebno izražen senzibilitet za opis ceremonija i rituala u kraju iz koga potiče i tu se mogu u potpunosti uočiti njegova pripovedačka veština i bogatstvo jezika. U želji da čitaocu što bolje dočara atmosferu seoskog života, Nastić svojim pričama često daje anegdotski karakter, pa bi se moglo reći da je on uveo prostor Ibarskog kraja u srpsku književnost na posebno interesantan i duhovit način.